Mklik daktylowiec - Ephestia cautella Wlk. (Cadra cautella Wlk.)

Motyl mklika daktylowca jest podobny do motyla mklika próchniczka. Jego skrzydła osiągają rozpiętość 11-16 mm, przednie są srebrzystoszare lub brązowo szare z poprzecznym, ciemnym paskiem w odległości 1/3 od podstawy i drugim zygzakowatym w odległości 1/3 od wierzchołka. Tylne skrzydła są szare, przeświecające, ze strzępiną tej samej barwy. Jajo tego szkodnika osiąga rozmiary 0,4 na 0,3 mm. Kształtem przypomina cytrynę. Powierzchnia jaja jest siateczkowata. Jaja przybierają barwę białą, a w miarę rozwoju żółtą lub pomarańczową. Gąsienica dorasta do 10-12 mm długości. Przybiera najpierw barwę białą, później szarą lub żółtawą. Ma ciemną głowę i tarczkę tułowiową. W stadium larwalnym można określić gatunek na podstawie budowy VIII segmentu gąsienicy. Poczwarka osiąga długość 6-8 mm, ukryta jest w kokonie.

Motyle żyją około 14 dni. Nie pobierają pokarmu, ale możliwość pobierania wody przedłuża ich życie. Średnia płodność samicy mklika daktylowca wynosi 150 jaj. Rozwój embrionalny w temperaturze pokojowej trwa 16 dni. Gąsienice w takiej temperaturze kończą rozwój po 130 dniach. Przed przepoczwarczeniem, a po zakończeniu żerowania gąsienice opuszczają zwykle produkt i szukają trudno dostępnych miejsc, w których budują kokony poczwarkowe. Cały rozwój w temperaturze pokojowej trwa 160 dni. Gatunek ten pochodzi z klimatu tropikalnego, obecnie jest gatunkiem kosmopolitycznym. Do Polski szkodnik ten dociera często w orzeszkach ziemnych, migdałach, ziołach, suszonych owocach, paszach, ziarnach kakaowych. Występuje na wszystkich produktach pochodzenia roślinnego.

Do Polski wraz importowanym produktami spożywczymi przywożone są dwa inne gatunki mklików: mklik kauczukowiec (Ephestia calidella) i mklik figowiak (Ephestia figulilella). Mają one znacznie mniejsze znaczenie gospodarcze niż w/w gatunki motyli.